Toen ik het programma voor het eerst zag staan dacht ik dat de titel iets infantiels beduidde, en daarom noit overwogen het te kijken. Echter het is een zeer goed gemaakt satirisch programma met ook de nodige maatschappelijke kritiek, erg de moeite waard imho
Dit soort dingen is precies waarom een begeleid levenseinde extreem belangrijk is. Als dat gebeurt via een traject waarbij wordt vastgesteld dat er echt sprake is van een uitzichtloze situatie en niet een opwelling.
Mensen die zo doortastend en wanhopig zijn om deze route te kiezen moeten ook in medische/psychische wijze worden bijgestaan.
Ooit had je mensen zitten bij de ns die wisten wat er gaande was bij de buitenlandse vervoerders omdat dat specifiek hun vak was. Die zijn weg bezuinigd voor automatische systemen, die niet, met elkaar kunnen communiceren.
Als je het artikel leest komt het over dat men gewoon niet zo erg happig is om het voor elkaar te krijgen. Er zijn excuses over het niet te snel willen doen, maar tegelijkertijd is er ook ruim een jaar niets bereikt.
In de laatste paragraaf wordt ook gesproken over dwangsommen, die worden niet ingezet omdat het zo bijzonder complex is. Ik heb eerder het gevoel van onwelwillendheid dan complexiteit.
Dreams are what happens if your brain is able to hallucinate without any feed back from reality.
In reality your phone works because there is a living board and software keeping the interaction confined to it’s inner possibilities. Your brain doesn’t have ways to allow for this internal logic and therefore interactions with software never go well.
Notice that is only slightly better in simulating other people. Faces are never consistent, but generally people logic is easier to stimulate, so other people are more convincing.